Zakażenia układu moczowego podczas ciąży

Torbiel

Kiedy usłyszysz zwrot „zakażenie układu moczowego w czasie ciąży” (UTI), najprawdopodobniej wyobrażasz sobie infekcję pęcherza moczowego i towarzyszące jej objawy, takie jak częste nagłe oddawanie moczu i użądlenie podczas opróżniania pęcherza. Rzeczywiście, ten stan, zwany zapaleniem pęcherza, jest dość powszechny wśród aktywnych seksualnie kobiet w wieku od 18 do 45 lat. Nie jest to jednak cała lista infekcji układu moczowego!

W rzeczywistości infekcja może rozwinąć się w każdej części dróg moczowych, która zaczyna się w nerkach, gdzie produkowany jest mocz, kontynuuje z rurkami, zwanymi moczowodów, przez które mocz spływa do pęcherza moczowego i kończy się cewką moczową - krótką rurką, która zabiera mocz granice ciała.

ZUM są zwykle powodowane przez bakterie sprowadzane ze skóry, z pochwy lub odbytnicy, które przemieszczają się przez cewkę moczową na całą długość dróg moczowych. Często bakterie zatrzymują się w pęcherzu i rozmnażają się tam, powodując stan zapalny (zapalenie pęcherza) i powodując objawy, które są znane niemal każdej osobie.

Ale bakterie mogą podnieść się z pęcherza, aż do moczowodów, co prowadzi do zakażenia jednej lub obu nerek. Infekcja nerek (odmiedniczkowe zapalenie nerek) jest najczęstszym poważnym powikłaniem ciąży. Taka infekcja może rozprzestrzeniać się w całym układzie krążenia i stać się zagrożeniem dla życia przyszłej matki.

Zakażenie nerek może mieć również poważne konsekwencje dla dziecka. Zwiększa ryzyko przedwczesnego porodu, narodzin małego dziecka, a także zwiększa ryzyko porodu martwego i śmierci noworodka.

Zdarza się również, że w obecności zakażeń układu moczowego w czasie ciąży, czyli w obecności bakterii w analizie moczu, kobieta nie zauważa absolutnie żadnych objawów. Ten stan jest znany jako „bezobjawowa bakteriuria”. Gdy nie jesteś w ciąży, choroba ta zwykle nie powoduje problemów i często znika sama. Jednak w czasie ciąży niewykryte i nieleczone bezobjawowe bakteriurie znacznie zwiększają ryzyko rozwoju zakażenia nerek i związanego z tym porodu przedwczesnego, a także mogą powodować, że kobieta ma niską masę urodzeniową. Z tych powodów kobieta w ciąży musi oddać mocz do analizy przed każdą wizytą u lekarza.

Sama ciąża znacznie zwiększa ryzyko infekcji nerek. I oto dlaczego: wyższy poziom hormonu progesteronu zmniejsza napięcie mięśniowe moczowodów (kanalików między nerkami a pęcherzem), co prowadzi do ich ekspansji i spowolnienia przepływu moczu. Ponadto powiększająca się macica może uciskać moczowody, co utrudnia przepływ moczu. Twój pęcherz traci również ton w czasie ciąży. Dlatego całkowite opróżnienie pęcherza staje się trudne, a sam pęcherz staje się bardziej podatny na refluks, stan, w którym pewna ilość moczu jest wrzucana z powrotem do nerek.

Rezultatem tych zmian jest to, że przejście moczu przez drogi moczowe trwa dłużej, dając tym samym bakteriom więcej czasu na rozmnażanie się i przenoszenie do nerek. Ponadto podczas ciąży mocz staje się mniej kwaśny i zawiera glukozę, a to stwarza najkorzystniejsze warunki dla rozwoju bakterii.

Objawy zakażenia dróg moczowych

Objawy wszystkich zakażeń układu moczowego w czasie ciąży są prawie takie same, więc podajemy najczęstsze objawy zapalenia pęcherza (zapalenie pęcherza moczowego). Typowe objawy procesów zapalnych w pęcherzu są następujące:

  • dyskomfort, pieczenie lub ból podczas oddawania moczu i stosunku płciowego (nie zawsze);
  • ból w okolicy miednicy lub podbrzusza (najczęściej - tuż nad kością łonową);
  • nieodparte lub częste pragnienie oddawania moczu, nawet jeśli w pęcherzu moczowym jest bardzo mało moczu.

Może się również okazać, że mocz ma nieprzyjemny zapach lub jest mętny, lub możesz zauważyć w nim ślady krwi. Może wystąpić temperatura podgorączkowa (około 37,2 °), ale najczęściej temperatura pozostaje normalna.

Ponieważ częste nawyki toaletowe są dość powszechne w czasie ciąży, kobieta może nie zauważyć na czas, że ma zapalenie pęcherza moczowego, zwłaszcza jeśli objawy zakażenia są łagodne.

Jeśli zauważysz objawy wskazujące na możliwą infekcję nerek, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Objawy zakażenia nerek często pojawiają się całkowicie nagle i zazwyczaj obejmują:

  • wysoka gorączka, której towarzyszy gorączka, silne pocenie się lub dreszcze;
  • ból pleców w okolicy lędźwiowej;
  • ból z boku, w obszarze podżebrza, który może być zlokalizowany po jednej lub obu stronach;
  • ból brzucha;
  • nudności i wymioty.

Możesz także zauważyć krew lub ropę w moczu, a niektóre objawy zapalenia pęcherza.

Bezobjawowa bakteriuria podczas ciąży

Bezobjawowa bakteriuria u kobiet w ciąży często prowadzi do przedwczesnego porodu i bardzo niskiej masy urodzeniowej noworodka. Jeśli bakteriuria nie jest leczona, prawdopodobieństwo rozwoju zakażenia nerek sięga 40%, jednak przy odpowiednim leczeniu ryzyko gwałtownie spada i wynosi od 1 do 4%.

Aby dowiedzieć się, czy w drogach moczowych są bakterie, lekarz przepisze ogólną analizę moczu (OAM), ale w przypadku wykrycia nieprawidłowości konieczne będzie przeprowadzenie analizy moczu metodą Nechyporenko i oddanie moczu w „teście Zimnitsky'ego”. Ponadto może być konieczne badanie ultrasonograficzne miednicy nerkowej w celu wykrycia nieprawidłowości w ich strukturze i funkcji.

Jeśli badanie moczu na obecność bakterii jest dodatnie, przepisane zostaną doustne antybiotyki, które można bezpiecznie przyjmować w czasie ciąży. Pełny przebieg takiego leczenia antybiotykami trwa średnio około tygodnia i, co do zasady, prowadzi do całkowitego wyeliminowania zakażenia.

Po leczeniu infekcji dróg moczowych w czasie ciąży należy powtórzyć testy, aby upewnić się, że infekcja została wyleczona. Jeśli jednak leczenie okaże się nieskuteczne, otrzymasz kolejny kurs z użyciem innego antybiotyku. Jeśli bakteriuria utrzymuje się, najprawdopodobniej będzie ci przepisywane stałe stosowanie antybiotyków (w małej dawce) przez cały pozostały okres ciąży.

Leczenie zapalenia pęcherza moczowego u kobiet w ciąży

Jeśli w czasie ciąży wystąpi zakażenie pęcherza moczowego (zapalenie pęcherza moczowego), pacjent zostanie przepisany na leczenie podobne do bakteriurii, ale kurs będzie nieco krótszy (zwykle do pięciu dni). Antybiotyki zwykle łagodzą objawy dzień po rozpoczęciu leczenia, ale nadal bardzo ważne jest ukończenie całego kursu, aby całkowicie pozbyć się wszystkich bakterii z dróg moczowych.

Po zakończeniu leczenia (i okresowo w czasie ciąży) zostanie Ci przydzielony test moczu w celu potwierdzenia skuteczności terapii. Jeśli zapalenie pęcherza moczowego nie reaguje na przepisane leczenie lub jeśli wystąpi nawrót choroby, można podawać codziennie (do końca ciąży) przyjmowanie niskich dawek antybiotyków, aby zapobiec zapaleniu i powikłaniom.

Zakażenie nerek u kobiet w ciąży

W przypadku zakażenia nerek w czasie ciąży pacjentka zostanie hospitalizowana, a pacjent otrzyma dożylną kurację antybiotykową. Ponadto stan zdrowia i stan dziecka będą ściśle monitorowane - lekarze ocenią wiele parametrów, w tym temperaturę, ciśnienie krwi, tętno, oddychanie i codzienną diurezę, tętno dziecka i monitorują wszelkie objawy przedwczesnego porodu.

Długość hospitalizacji różni się w zależności od sytuacji. Jeśli po pierwszym dniu hospitalizacji okaże się, że masz łagodną formę choroby, że przepisane leczenie jest skuteczne i nie ma zagrożenia przedwczesnym porodem, możesz zostać wypisany do domu w celu leczenia ambulatoryjnego antybiotykami doustnymi.

Jeśli masz ciężką postać zakażenia nerek, będziesz musiał pozostać w szpitalu w celu dalszego leczenia i obserwacji. Taka hospitalizacja będzie trwała do czasu, gdy będziesz miał normalną temperaturę, która pozostanie taka przez dwa dni, a będziesz miał wszystkie objawy infekcji.

Zapobieganie zakażeniom dróg moczowych

Aby zapobiec zakażeniom dróg moczowych w czasie ciąży, należy przestrzegać następujących wskazówek:

  • Pij dużo wody, co najmniej osiem szklanek dziennie;
  • Nigdy nie ignoruj ​​chęci do toalety, a podczas oddawania moczu spróbuj opróżnić pęcherz do końca (w tym celu musisz lekko pochylić się do przodu);
  • Po wypróżnieniu wytrzyj obszar odbytu ruchami od przodu do tyłu - zapobiegnie to przedostawaniu się bakterii z odbytnicy do cewki moczowej;
  • Przestrzegaj zasad higieny narządów płciowych, przepłukuj narządy płciowe ciepłą wodą i łagodnym mydłem;
  • Oczyść okolice narządów płciowych po oddaniu moczu, a także przed i po stosunku;
  • Pij sok żurawinowy lub borówkowy. Badania pokazują, że sok żurawinowy i borówkowy zmniejsza poziom bakterii i zapobiega ich w drogach moczowych;
  • Unikaj intymnych kobiecych produktów higienicznych (takich jak dezodoranty lub smary) i nie używaj mydła toaletowego nieprzeznaczonego do pomieszczeń intymnych. Takie środki mogą podrażniać cewkę moczową i narządy płciowe, tworząc tym samym wspaniałe podłoże dla bakterii. I całkowicie zrezygnuj z duszy kontrastu, gdy jesteś w ciąży.

Zakażenia układu moczowo-płciowego podczas ciąży

Zakażenia układu moczowo-płciowego w czasie ciąży nie są obecnie rzadkością. Organizm przyszłej matki z wielu powodów natury fizjologicznej staje się podatny na wprowadzenie i rozmnażanie patogennej mikroflory. Dlatego zakaźne uszkodzenie narządów moczowych obserwuje się u 10% kobiet w okresie ciąży.

U kobiet w ciąży odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego i bezobjawowy powóz, który objawia się jako bakteriuria, stają się najczęstszymi problemami. Objawy choroby mogą być wyraźne lub wygładzone.

Przyczyny

Położenie żeńskich narządów płciowych i moczowych w pobliżu odbytu przyczynia się do dryfu infekcji, która dzięki krótkiej cewce moczowej szybko przenika do pęcherza i w górę do nerek.

Patogenna i oportunistyczna flora zaczyna się szybko rozmnażać ze względu na fakt, że podczas ciąży następuje rozluźnienie mięśni gładkich pod wpływem nadmiaru progesteronu, co pogarsza wydalanie moczu i przyczynia się do jego stagnacji. Występuje pewne rozszerzenie układu miedniczek nerkowych, a także zmniejszenie napięcia w pęcherzu.

Jeśli jednocześnie kobieta w ciąży nie przestrzega higieny, ma rozwiązłe stosunki seksualne, utajone infekcje w czasie ciąży, które najczęściej ulegają pogorszeniu, choroby endokrynologiczne, to rozwój zakażenia układu moczowo-płciowego ma wysokie prawdopodobieństwo.

Ponadto podczas ciąży niektóre właściwości moczu ulegają zmianie. Jest alkalizowany, pojawiają się w nim aminokwasy i glukoza. Warunki te przyczyniają się do nasilenia reprodukcji Escherichia coli - warunkowo patogennego mikroorganizmu, który wchodząc do dróg moczowych powoduje proces zapalny na tle zmniejszonej odporności. Jest całkowicie normalną florą w jelitach.

Co dzieje się bez leczenia

Najczęściej rozwój zakażeń układu moczowego w czasie ciąży można przerwać i przechodzą one bez żadnych szczególnych komplikacji. Ale brak terminowego leczenia, a nie czas rozpoczęcia leczenia, może prowadzić do dużych problemów, zarówno dla przyszłej matki, jak i płodu, w wyniku tego rozwija się:

  • nadciśnienie;
  • niedokrwistość;
  • zapalenie w przestrzeni owodniowej i muszli.

Najbardziej niebezpieczną rzeczą jest to, że prowadzi do poronienia, ponieważ płód ma poważne niedotlenienie. Dziecko po urodzeniu, jeśli matka miała nieleczoną infekcję układu moczowo-płciowego, może rozwinąć się zakażenie. Takie dzieci są często rejestrowane w klinice jako predysponowane do chorób katarowych.

Jak pojawiają się infekcje podczas ciąży

Wszystkie choroby zakaźne mogą być wyraźne w czasie ciąży lub mogą być utajone, bez żadnych specjalnych oznak patologii.

W większości przypadków rozpoznaje się infekcję pęcherza moczowego podczas ciąży. Następujące objawy są charakterystyczne dla ostrego zapalenia pęcherza:

  • ból podczas opróżniania pęcherza moczowego;
  • pragnienie pójścia do toalety z pustym pęcherzem;
  • obecność krwi i leukocytów w moczu;
  • ból w podbrzuszu;
  • gorączka i objawy gorączki z najbardziej wyraźnym procesem lub paradoksalny spadek temperatury.

Niebezpieczeństwo zapalenia pęcherza moczowego polega na tym, że w 15% przypadków dochodzi do odmiedniczkowego zapalenia nerek z dryfem w górę.

Gdy objawy bakteriurii praktycznie nie występują. Diagnoza jest dokonywana na podstawie uzyskania wyników analizy moczu (obecność w nim mikroorganizmów). Ale to nie znaczy, że w tym przypadku nie ma potrzeby podejmowania działań.

Odmiedniczkowe zapalenie nerek powoduje zapalenie tkanki nerkowej pod wpływem flory patogennej. Jest to stwierdzane po 12 tygodniu ciąży. W tym przypadku kobieta odczuwa dokuczliwy ból w dolnej części pleców, wzrasta jej temperatura, pojawiają się objawy zatrucia - nudności i wymioty. Jest to najbardziej niebezpieczny stan wszystkich chorób układu moczowego podczas ciąży.

Jak określić infekcję

Diagnoza zakażeń dróg moczowych u kobiet w ciąży zwykle nie powoduje trudności. Diagnoza jest dokonywana na podstawie dolegliwości i objawów, a także badań moczu - wspólnych i według Nechyporenko. Badanie krwi może potwierdzić obecność procesu zapalnego, a bakterie można wykryć w moczu.

Tego typu testy są przypisane prawie każdej kobiecie w danej sytuacji, ponieważ tylko w ten sposób można wykryć infekcje, które występują bez żadnych objawów.

Jeśli w obowiązkowych badaniach wyniki wskazują na proces patologiczny, to po tym konieczne jest wykonanie dodatkowych. W przypadku choroby nerek należy poddać się badaniu ultrasonograficznemu. Inne metody (badanie radioizotopowe lub rentgenowskie) nie są zalecane ze względu na ich negatywny wpływ na płód. Wykonywane są tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne.

Jak leczyć

Leczenie zakażeń układu moczowo-płciowego podczas ciąży powinno być przepisywane wyłącznie przez doświadczonego specjalistę. Wiele leków w tym przypadku jest absolutnie przeciwwskazanych, ponieważ są toksyczne dla płodu.

Zapalenie pęcherza moczowego

Zapalenie pęcherza moczowego jest zwykle leczone bez antybiotyków, w skrajnych przypadkach stosuje się je po trzech miesiącach. Od 3 do 6 miesięcy stosuje się chronione penicyliny i cefalosporyny drugiej generacji. Po 6 miesiącach można przyjmować cefalosporyny najnowszej generacji - 3 i 4. Przebieg leczenia wynosi 14 dni, nie można go wcześniej zatrzymać, nawet po całkowitym zniknięciu objawów choroby.

Po leczeniu, po dwóch tygodniach, mocz jest ponownie badany na obecność flory bakteryjnej.

Po użyciu antybiotyków zaleca się picie fitoserasety, które są sprzedawane w aptece, oraz sok żurawinowy.

W ten sam sposób leczyć bezobjawowe bakteriurie. Nie ignoruj ​​choroby, ponieważ pomimo braku objawów przechodzi w odmiedniczkowe zapalenie nerek.

Odmiedniczkowe zapalenie nerek

Zapalenie nerek w okresie ciąży wymaga szczególnej uwagi i ostrożności podczas leczenia. W przypadku wyraźnego procesu zapalnego kobieta w ciąży jest umieszczana w specjalistycznym szpitalu, gdzie podaje się jej dożylnie antybiotyki. Następnie idź do nich, aby je otrzymać. Lekarz cały czas monitoruje stan kobiety i płodu, aby zapobiec przedwczesnemu porodowi.

Bardzo ważne jest, aby ostateczny powrót do zdrowia został całkowicie poddany kuracji antybiotykowej. Pozwoli to uniknąć nawrotu choroby.

Nieźle w tej sytuacji użyć Kanefron - lek ziołowy, który działa jako środek przeciwbakteryjny, moczopędny i przeciwzapalny. Jego skuteczność w zapaleniu nerek podczas ciąży została udowodniona przez wielu naukowców.

Ciężkie zaostrzenie choroby w ostatnim trymestrze ciąży, objawy gorączki i zatrucia są niebezpieczne dla życia matki i płodu i są wskazaniem do cięcia cesarskiego.

Jak niebezpieczne są te warunki?

Choroby zakaźne nerek, dróg moczowych i narządów płciowych podczas ciąży mogą być skomplikowane przez następujące stany patologiczne:

  • rozwój stanu przedrzucawkowego;
  • zmniejszona hemoglobina (niedokrwistość);
  • występowanie wstrząsu toksycznego;
  • ostry spadek lub wzrost ciśnienia;
  • niedobór tlenu dla płodu;
  • zapalenie łożyska i jego niewydolność;
  • śmierć płodu lub przedwczesny poród;
  • powikłania podczas i po porodzie.

Wszystkich powyższych powikłań można uniknąć, jeśli zostaną odpowiednio zbadane i poddane leczeniu.

Zapobieganie

Aby podczas ciąży płodu nie doszło do zakażenia układu moczowo-płciowego, konieczne jest:

  1. Zaplanuj wcześniej ciążę i lecz wszystkie choroby przewlekłe oraz źródła infekcji w organizmie.
  1. W obecności patologii hormonalnej konieczne jest, za pomocą leków, doprowadzenie stanu hormonalnego do normalnego poziomu.
  1. Podczas ciąży pij wystarczającą ilość wody i napojów (wyjątkiem jest wyraźny obrzęk).
  1. Opróżnij pęcherz do końca powinien być pod każdym względem.
  1. Nie używaj douching w czasie noszenia dziecka.
  1. Przestrzegaj zasad higieny, zarówno życia ogólnego, jak i intymnego. W ciąży nie można kąpać się, zaleca się codzienną zmianę bielizny.
  1. W obecności przewlekłych postaci choroby należy podjąć profilaktyczny przebieg antyseptyków roślinnych.
  1. Niezwłocznie poinformuj lekarza o najmniejszych odchyleniach i objawach.

Zakażenie układu moczowego podczas ciąży

Zostaw komentarz 2 159

Często u kobiet w ciąży występuje zakażenie dróg moczowych. Wynika to z faktu, że w procesie ciąży układ odpornościowy kobiety jest osłabiony, a ciało staje się podatne na różne infekcje. Eksperci uważają infekcje układu moczowego za najpowszechniejsze.

Przyczyny i czynniki

U kobiet narządy układu moczowo-płciowego znajdują się blisko odbytu, dlatego stamtąd szkodliwe bakterie po prostu wchodzą do kanału cewki moczowej. Biorąc pod uwagę, że jego rozmiar jest niewielki, bakterie łatwo trafiają do jamy moczowej, a następnie do nerek. Podczas ciąży organizm ulega zmianom, układ moczowo-płciowy nie jest wyjątkiem. U kobiet w ciąży napięcie mięśni maleje, przepływ moczu zwalnia, miednica nerkowa zwiększa się, nerki same się poruszają, a moczowody stają się dłuższe.

Ponadto wpływa na organizm i zmiany poziomu hormonów. Progesteron, który zaczyna być wytwarzany na początku ciąży, ma wpływ na mięśnie i znacznie je rozluźnia. Z tego powodu mocz zaczyna się stagnować, a bakterie mnożą się w nim. Przyczynia się to do pojawienia się zakażenia dróg moczowych, które najczęściej pojawia się po trzecim miesiącu.

Czynniki wpływające na pojawienie się infekcji:

  • stała zmiana partnerów seksualnych;
  • nieprzestrzeganie zasad higieny;
  • procesy zapalne narządów płciowych;
  • choroby przewlekłe.
Powrót do spisu treści

Czy infekcja jest niebezpieczna?

Najczęściej infekcje dróg moczowych są leczone podczas ciąży. Jeśli jednak zakażenie układu moczowo-płciowego zostanie zdiagnozowane zbyt późno, a leczenie było złej jakości, istnieje ryzyko powikłań. Wpływają niekorzystnie na płód i mogą powodować przedwczesny poród. Eksperci przeprowadzili liczne badania, które pokazują, że u kobiet, u których zdiagnozowano choroby układu moczowego podczas ciąży, istnieje większe prawdopodobieństwo powikłań po porodzie. W pierwszych miesiącach po urodzeniu nasilone stany zapalne mogą przeszkadzać pacjentowi.

Objawy zakażenia dróg moczowych u kobiet w ciąży

W chorobach zakaźnych obserwuje się zarówno ostre objawy, jak i łagodny przebieg. Zakażenia powodują zapalenie pęcherza moczowego, które ma następujące objawy:

  • obecność krwi w moczu;
  • ból podczas oddawania moczu;
  • częste popędy moczowe;
  • ból w okolicy podbrzusza.
Powrót do spisu treści

Bezobjawowa bakteriuria

Bezobjawowa bakteriuria jest najczęściej obarczona przedwczesnym porodem i nadmiernie niską wagą dziecka. W sytuacjach, w których bakteriuria nie jest leczona, istnieje wysokie ryzyko niewydolności nerek. Jeśli przeprowadzana jest terapia bakteriurią, ryzyko rozwoju zmniejsza się kilkakrotnie. Aby wykryć bakteriurię, pacjent musi przejść pełną morfologię krwi, często za pomocą badania ultrasonograficznego, które wykazuje nieprawidłowości w miednicy nerkowej. W przypadkach wykrycia bakterii specjalista zaleca stosowanie antybiotyków nieszkodliwych dla kobiet w ciąży. Czas trwania terapii to tydzień, po którym pacjent musi otrzymać kontrolne badanie krwi, aby upewnić się, że bakterie są wyleczone. W przypadkach, w których zakażenie nie zostanie wyeliminowane, lekarze zalecają dodatkowy kurs leczenia, przepisując inny antybiotyk.

Jak określa się zakażenie?

Określenie zakażenia dróg moczowych podczas ciąży najczęściej nie ma trudności. Najpierw specjalista przeprowadza wywiad z pacjentem na temat objawów, a następnie przeprowadza badanie moczu. Często wymagana i pełna morfologia krwi, która potwierdza lub zaprzecza obecności infekcji. Jeśli proces zapalny zostanie potwierdzony, kobieta w ciąży zostaje wysłana na USG. Rentgenowskie metody badania są stosowane tylko w skrajnych przypadkach, ponieważ wpływają negatywnie na płód.

Leczenie infekcji

Leczenie zakażeń układu moczowego jest ważne, aby przeprowadzać je wyłącznie pod nadzorem lekarza, ponieważ tylko on może przepisać właściwy lek, który ma minimalny wpływ na ciało kobiety i płód. W pierwszym trymestrze ciąży zapalenie pęcherza moczowego próbuje się wykonać bez antybiotyków. Ich stosowanie jest możliwe od drugiego trymestru. Czas trwania leczenia wynosi kilka tygodni, po czym przeprowadza się kolejny test moczu na obecność bakterii. Po zaprzestaniu przyjmowania antybiotyków przepisuje się jej leki ziołowe, takie jak sok żurawinowy, herbata liściasta borówka brusznicowa i mącznica lekarska. Ważne jest, aby nie zaniedbywać leczenia zapalenia pęcherza moczowego, ponieważ często rozwija się ono w odmiedniczkowe zapalenie nerek (choroba zakaźna nerek).

Pyelonephritis nerek podczas ciąży jest leczony w szpitalu. Leki przeciwbakteryjne są przepisywane i podawane dożylnie, gdy pacjent ma wysoką temperaturę ciała. Wprowadzenie antybiotyków trwa kilka dni po jego upadku. Po tym kobieta w ciąży może zacząć przyjmować leki doustnie. W przypadkach, gdy przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek nasila się u pacjentów, którym towarzyszą ciężkie objawy i ciężkie zaburzenie stanu zdrowia kobiety i zarodka, cesarskie cięcie jest obowiązkowe w trzecim trymestrze ciąży.

Powikłania infekcji

Zakażenie dróg moczowych w czasie ciąży ma powikłania w postaci przewlekłego niedoboru tlenu w zarodku, niedokrwistości, stanu przedrzucawkowego, wczesnego odstawienia wody, powikłań procesu porodowego i okresu po nich. Ważne jest, aby pamiętać, że powikłania będą minimalne, jeśli pacjent będzie przestrzegał terminów i zaleceń specjalisty, i będzie szukał pomocy w przypadku pogorszenia parametrów życiowych.

Zapobieganie

Kobiety, które planują ciążę lub są już w ciąży, ważne jest przestrzeganie zasad, których przestrzeganie pomoże uniknąć pojawienia się zakażeń dróg moczowych. Po pierwsze, kobiety, które dopiero planują ciążę, ważne jest, aby leczyć choroby przewlekłe i eliminować potencjalne źródła infekcji i procesów zapalnych. W sytuacjach, w których kobiety mają patologie endokrynologiczne, należy skonsultować się z lekarzem, który przepisze kompleks leków, w których tło hormonalne uzyska normalne wskaźniki.

Pij dużo płynów w czasie ciąży. Nie tylko woda jest brana pod uwagę, ale wszystkie płyny, które dostają się do organizmu, na przykład herbaty, kompoty, herbaty ziołowe i zupy. Należy jednak pamiętać, że obfity schemat picia powinien być przestrzegany tylko dla tych kobiet w ciąży, które nie mają silnego obrzęku. Ważne jest, aby opróżniać pęcherz w czasie, gdy obserwuje się popęd, nawet w przypadku, gdy nie jest pełny. Ta zasada odgrywa kluczową rolę, ponieważ nagromadzony mocz w pęcherzu wywiera nacisk na macicę, która jest obarczona poronieniem.

Ponadto podczas ciąży pacjentowi zabrania się sięgania po douching. Zamiast tego powinieneś skonsultować się z lekarzem i wybrać inny sposób leczenia chorób. Pacjent musi być monitorowany pod kątem higieny osobistej. W okresie ciąży zabrania się kąpieli, a bieliznę lepiej zmieniać codziennie. Nie powinniśmy zapominać, że ciąża powinna odbywać się pod stałym i starannym nadzorem lekarza prowadzącego. Jeśli pacjent ma zmianę stanu i pojawiają się nowe objawy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i ustalić przyczynę.

Zakażenia układu moczowego w czasie ciąży - dlaczego tak często trzeba zdać badanie moczu?

Kobiety w ciąży często pogarszają istniejące choroby zakaźne lub pojawiają się nowe. Przyczyny zakażenia układu moczowego w czasie ciąży są związane z charakterystyką tła hormonalnego, zmianami anatomicznymi i reorganizacjami organizmu, mającymi na celu przenoszenie płodu. Lecz ich leczenie jest obowiązkowe, a ignorowanie może prowadzić do komplikacji.

Cechy dróg moczowych u kobiet w ciąży

Zakaźne zmiany w drogach moczowych są częstym towarzyszącym powikłaniem ciąży. Może występować jako bezobjawowe pojawienie się flory bakteryjnej w badaniach moczu lub z objawami klinicznymi zapalenia pęcherza moczowego. Częstość występowania zależy od obecności patologii pęcherza moczowego lub cewki moczowej przed poczęciem, a także od istniejących kamieni nerkowych lub innych stanów patologicznych.

Progesteron nie tylko zmniejsza napięcie mięśniówki macicy, ale także wpływa na pozostałe mięśnie gładkie. Przejawia się to:

  • rozszerzenie układu miedniczek nerkowych;
  • spadek tonu moczowodów;
  • lekkie rozluźnienie zwieracza pęcherza.

Zmiany te prowadzą do opóźnionego przepływu moczu z nerek. Pęcherz nie jest całkowicie opróżniony. Zmniejszony ton i obecność resztkowego moczu sprzyja powrotowi zwrotnemu do moczowodów. Powoduje to, że patogeny wchodzą do nerek w sposób rosnący.

Powiększona miednica nerkowa prowadzi do rozwoju fizjologicznego wodonercza kobiet ciężarnych, jako dodatkowego czynnika chorób zakaźnych.

Zmiany zachodzą w chemicznych właściwościach moczu. Jego pH wzrasta, wzrasta stężenie estrogenu. Fakt, że kobiety mają tendencję do zwiększania poziomu cukru we krwi lub cukrzycy ciążowej, jest czynnikiem prowokującym do rozmnażania drobnoustrojów.

Zmiany w składzie mikroflory pochwy, zmniejszenie lokalnej ochrony immunologicznej prowadzi do aktywacji zakażenia oportunistycznego w drogach rodnych. Patogeny mogą łatwo przenikać do cewki moczowej i dalej podnosić się, rozprzestrzeniając się na pęcherz i nerki.

Główne patogeny

Zapalenie pęcherza moczowego i odmiedniczkowe zapalenie nerek o charakterze niezakaźnym rzadko rozwijają się u kobiet w ciąży. Choroby zakaźne rozwijają się na tle aktywacji warunkowo patogennej mikroflory. Najczęstszymi przyczynami są następujące patogeny:

  • E. coli;
  • Klebsiella;
  • gronkowiec;
  • paciorkowce;
  • enterokoki;
  • protei.

Przyczyną uszkodzeń dróg moczowych mogą być patogeny przenoszone drogą płciową:

W rzadkich przypadkach patogenami są mycobacterium tuberculosis lub jasna treponema.

Mechanizm rozwoju patologii i powikłań ciąży

Zakażenie rozprzestrzenia się na kilka sposobów:

  • wstępujący;
  • w dół;
  • krwiotwórczy;
  • limfogenny;
  • kontakt.

Najczęściej u kobiet w ciąży wykonuje się infekcję wstępującą. Patogeny wnikają do cewki moczowej z pochwy. Wynika to z ich bliskości, a także z cech anatomicznych cewki moczowej, która u kobiet jest krótka i szeroka.

Błona śluzowa pęcherza skutecznie przeciwdziała rozwojowi stanu zapalnego, ale podczas ciąży zwiększa się wpływ dodatkowych czynników ryzyka:

  • immunosupresja;
  • hipowitaminoza;
  • przepracowanie;
  • zmiany hormonalne;
  • hipotermia;
  • rozwiązłość;
  • brak higieny osobistej;
  • nieprawidłowości anatomiczne;
  • interwencje operacyjne i manipulacje.

Jeśli kobieta przed zajściem w ciążę miała przewlekłe zapalenie pęcherza moczowego, w większości przypadków w okresie ciąży pogorszy się. Wraz ze wzrostem okresu ciąży wzrasta również ryzyko. Kompresja mechaniczna macicy pęcherza moczowego i moczowodów zakłóca normalny przepływ moczu. Dlatego zapalenie pęcherza może nabrać nawrotu.

Każda infekcja w organizmie zwiększa ryzyko wystąpienia powikłań ciążowych. Po zakażeniu dolnych dróg moczowych patogeny łatwo przenikają wyżej. Wynika to z naturalnego braku odporności substancji mózgowej nerek na czynniki mikrobiologiczne. To środowisko charakteryzuje się stanem nadciśnienia, który zapobiega przenikaniu leukocytów, fagocytów, działanie układu dopełniacza jest ograniczone, co powoduje brak odporności na zakażenie.

Na tle stanu zapalnego dróg moczowych zwiększa się prawdopodobieństwo samoistnego poronienia, przedwczesnego porodu. Ryzyko porodu przedwczesnego wzrasta ze względu na miejscową syntezę prostaglandyn, które są mediatorami zapalenia i zwiększają skurcze macicy.

Zapalenie dróg moczowych może rozwinąć się jako powikłanie okresu poporodowego. Podczas porodu pęcherz jest ściśnięty, jego unerwienie i ukrwienie są zaburzone. Jest to dodatkowy czynnik w zatrzymaniu moczu. W przypadku infekcji przedsionka pochwy, zapalenia pochwy, wówczas patogeny można wprowadzić do pęcherza podczas obowiązkowego cewnikowania.

Bezobjawowa bakteriuria

Bezobjawowa bakteriuria jest rejestrowana u 6% kobiet w ciąży, w zależności od statusu społecznego. W tym samym czasie w analizie moczu wykrywana jest duża liczba komórek drobnoustrojów, a objawy kliniczne zapalenia dróg moczowych są nieobecne. Warunek ten jest bezpośrednio związany z aktywnością seksualną: im częściej dochodzi do kontaktów intymnych, tym większa liczba nieprawidłowości w wykrytych analizach.

Dzięki dokładnemu badaniu tych pacjentów można wykryć kamicę nerkową lub wrodzone wady rozwojowe dróg moczowych.

Oznaki choroby nie pojawiają się. Odchylenia w analizach są najczęściej rejestrowane już w początkowym wieku ciążowym, znacznie rzadziej w późnych okresach. Powikłania ciąży to następujące stany patologiczne:

  • niedokrwistość;
  • groźba przerwania;
  • stan przedrzucawkowy;
  • niewydolność łożyska;
  • opóźniony rozwój płodu;
  • śmierć płodu płodu.

Zmniejszenie ryzyka powikłań ciąży jest możliwe dzięki szybkiej diagnostyce i leczeniu.

Metody badań

Obowiązkowa obserwacja kobiet w ciąży pozwala zdiagnozować ten stan w odpowiednim czasie i wybrać metodę leczenia.

Anamneza pomoże zidentyfikować przypadki ostrego zakażenia dróg moczowych lub obecności czynników predysponujących. Diagnoza zakażenia dróg moczowych w czasie ciąży obejmuje następujące testy i metody badań:

  • ogólne i biochemiczne badanie krwi;
  • analiza moczu;
  • mocz według Nechyporenko;
  • badanie bakteriologiczne moczu.

Wysiew moczu w celu określenia flory odbywa się przy pierwszym przyjęciu kobiety do konsultacji, jeśli chcesz się zarejestrować. Mocz zebrany zgodnie z zasadami aseptyki w sterylnych pojemnikach, zakupionych w aptece. Do siewu potrzebna jest średnia porcja moczu. Bezobjawową bakteriurię rozpoznaje się, jeśli w dwóch kolejnych uprawach wykryto ponad 100 000 CFU / ml tego samego mikroorganizmu w odstępie 3-7 dni.

Jako badanie przesiewowe stosuje się reakcję z chlorkiem trivinyltetrazoliowym. Ta metoda w 90% przypadków może wykazać obecność prawdziwej bakteriurii.

W celu dogłębnego badania i eliminacji organicznej przyczyny bakteriurii stosuje się ultradźwięki nerek za pomocą ultrasonografii dopplerowskiej, co umożliwia ocenę stanu nerkowego przepływu krwi. Do monitorowania stanu płodu wymagane jest także badanie USG.

Zgodnie ze wskazaniami można wykonać urografię wydalniczą lub ogólną. Dodatkowo powołany konsultant urologa lub nefrologa.

Kiedy potrzebujesz leczenia?

Ujawniając prawdziwe bezobjawowe bakteriurie u kobiet w ciąży, leczenie jest obowiązkowe. Jest to czynnik ryzyka rozwoju pełnego procesu zakaźnego w drogach moczowych, który może wystąpić na każdym etapie ciąży.

Niefarmakologiczne metody leczenia są stosowane w celu zwiększenia przepływu moczu. W tym celu zaleca się stosowanie co najmniej 2 litrów płynu dziennie. Jest to również konieczne z pomocą picia zakwaszonego moczu. Sok żurawinowy jest dobry do tego. Przydatny wywar z ziół o działaniu moczopędnym. Należą do nich liście borówki, jedwab kukurydziany.

Ale poleganie wyłącznie na leczeniu bez antybiotyków jest niemożliwe. Zasady terapii farmakologicznej są następujące:

  1. Zabieg przeprowadzany jest z krótkimi cyklami antybiotyków.
  2. Pojedyncza dawka wysokiej dawki leku podczas ciąży nie jest wystarczająco skuteczna.
  3. Lek jest wybierany empirycznie z listy dozwolonych, żaden z nich nie ma przewagi nad innymi.
  4. W przypadku wykrycia bakteriurii leczenie jest przepisywane na trzy dni, a następnie konieczne jest comiesięczne monitorowanie bakteriologiczne badania moczu w celu wykrycia nawrotu w czasie.
  5. Jeśli bakteriuria zostanie ponownie wykryta, przepisywane jest leczenie podtrzymujące jako pojedynczy antybiotyk wieczorem po posiłku. Ten tryb jest utrzymywany do momentu dostarczenia i przez kolejne dwa tygodnie po nim.
  6. Jak leczyć patologię podczas kursu podtrzymującego, decyduje się na podstawie określenia wrażliwości drobnoustrojów na antybiotyki.
  7. Przebieg leczenia może obejmować krótkie przyjęcia uroseptikov.

Terapia antybakteryjna chorób zakaźnych dróg moczowych odbywa się za pomocą następujących leków:

  • Amoksycylina;
  • Amoxiclav;
  • Cefuroksym;
  • Ceftibuten;
  • Cefaleksyna;
  • Nitrofurantoina.

W leczeniu podtrzymującym amoksycylinę lub cefaleksynę stosuje się jako dzienne spożycie. Dozwolone jest przyjmowanie Fosfomycyny raz na 10 dni.

Terminowe leczenie bezobjawowej bakteriurii zmniejsza ryzyko rozwoju odmiedniczkowego zapalenia nerek o 70-80%, a także zmniejsza prawdopodobieństwo przedwczesnego porodu. Wraz z rozwojem powikłań ciąży, metoda terapii jest wybierana zgodnie z terminem ciąży.

Skuteczność leczenia ocenia się poprzez prowadzenie kultur bakteryjnych:

  • Odzyskiwanie - jeśli w moczu wykryto mniej niż 10 cfu / ml.
  • Trwałość - w analizie określa się więcej niż 10 CFU / ml tego samego patogenu.
  • Reinfekcja - w bacopsev wykrywa się więcej niż 10 CFU / ml dowolnego innego mikroorganizmu.

Bakteriuria nie jest wskazaniem do porodu przez cięcie cesarskie. Tylko obecność powikłań położniczych wymaga zmiany taktyki procesu porodowego.

Zapalenie pęcherza moczowego

Zapalenie pęcherza moczowego jest jedną z najczęstszych infekcji dróg moczowych u kobiet w ciąży. Klasyfikację można przeprowadzić według różnych oznak patologii.

Przepływ jest ostry i przewlekły. W zależności od lokalizacji i rozpowszechnienia może to być:

Klasyfikacja morfologiczna opiera się na charakterystycznych zmianach w ścianie pęcherza. Zapalenie pęcherza moczowego może być:

  • katar;
  • krwotoczny;
  • wrzodziejący;
  • wrzód fibryny;
  • gangrenowy;
  • inkrustowanie;
  • guz;
  • śródmiąższowy.

Zakaźne uszkodzenia dróg moczowych mogą rozwinąć się pierwotnie lub wtórnie.

Objawy kliniczne

Podczas ciąży może rozwinąć się ostre lub zaostrzone przewlekłe zapalenie pęcherza moczowego. Objawy zakażenia dróg moczowych ostrym przebiegiem rozwijają się nagle. Pierwszą z nich jest bolesna i częsta potrzeba oddawania moczu. Ból jest ostry, tnący, zlokalizowany w podbrzuszu. Jego intensywność stopniowo wzrasta.

Nieprzyjemne doznania mogą towarzyszyć tylko początkowi oddawania moczu, pojawiać się na całej jego długości lub niepokoić. Bezwzględne pragnienia i ból prowadzą do nietrzymania moczu.

Czasami objawy zapalenia pęcherza moczowego mogą nie być bardzo wyraźne i ustępować same w ciągu 2-3 dni. Ale w większości przypadków wymaga leczenia, które może trwać 1-2 tygodnie. Jeśli czas trwania terapii jest opóźniony, a objawy choroby utrzymują się przez długi czas, wskazuje to na chorobę współistniejącą, która pomaga utrzymać stan zapalny.

W przypadku ciężkiej patologii do głównych objawów dodaje się następujące objawy:

  • gorączka;
  • zmęczenie i słabość;
  • oznaki zatrucia;
  • oliguria.

Aby ocenić lokalizację zapalenia może być w momencie pojawienia się bólu. Jeśli szyja pęcherza jest naruszona, intensywne doznania pojawiają się na samym końcu aktu oddawania moczu. Wynika to z pojawienia się skurczów tenesmusa i konwulsyjnych zwieraczy.

Mocz może stać się mętny. Czasami dołącza się terminalna krwiomocz. W większości przypadków nie jest widoczny gołym okiem. Pojawienie się krwi w moczu jest związane z uszkodzeniem zapalnej tkanki pęcherza moczowego w szyi i trójkąta Lietho pod koniec oddawania moczu.

W przewlekłym zapaleniu pęcherza moczowego obraz kliniczny nie jest tak jasny. Zależy to od stanu ogólnego, na tle którego wystąpiło zaostrzenie, czynnika etiologicznego i poprzedniego leczenia. W większości przypadków objawy patologii są podobne do ostrego przebiegu, ale mają mniejszą nasilenie. Czasami przewlekłemu zapaleniu pęcherza towarzyszy ciągłe wykrywanie bakterii w moczu, leukocytach, ale słabo wyrażony zespół bólowy.

Ostre zapalenie pęcherza lub zaostrzenie przewlekłego zwiększa ryzyko rozwoju odmiedniczkowego zapalenia nerek w rozprzestrzenianiu się patogenu wstępującego.

Podejścia diagnostyczne

Badanie objawów zapalenia pęcherza rozpoczyna się od wywiadu, w którym mogą wystąpić oznaki zapalenia przed ciążą. Zalecenia kliniczne dotyczące zakażeń dróg moczowych u kobiet w ciąży sugerują następujące rodzaje diagnozy:

  • analiza moczu;
  • badanie krwi;
  • glukoza we krwi;
  • próbka Zimnitsky;
  • mocz według Nechyporenko;
  • bakposev moczu;
  • rozmaz o czystości pochwy;
  • Diagnostyka PCR na chlamydiach, rzęsistkach, gonokokach.

Uzupełnieniem diagnostyki laboratoryjnej są instrumentalne metody badań. USG pęcherza moczowego, USG narządów miednicy.

W razie potrzeby diagnostyce różnicowej przypisuje się cystoskopię. Nie jest stosowany podczas ostrej cystoskopii, aby nie przyczyniać się do rozprzestrzeniania się infekcji i pojawienia się ostrego zaostrzenia. W przewlekłym przebiegu obrzękowe tkanki przekrwienia pęcherza moczowego są określane podczas badania, mogą być miejscowo zagęszczone, pokryte błonkami fibrynowymi, mają owrzodzenia.

Do celów terapeutycznych i diagnostycznych przeprowadza się cewnikowanie pęcherza moczowego. Ułatwia to wydalanie moczu i pozwala na miejscowe stosowanie antyseptyków i antybiotyków. Jeśli podejrzewasz, że rozwój procesu nowotworowego wymaga biopsji podejrzanych ognisk.

Wybór leczenia

Leczenie zakażeń dróg moczowych u kobiet w ciąży odbywa się koniecznie przy użyciu antybiotyków. Ziołowe leki zalecane przez tradycyjną medycynę nie są w stanie poradzić sobie z infekcją bakteryjną, która doprowadzi do przejścia ostrego procesu w przewlekły lub do rozwoju powikłań.

Leki stosowane w leczeniu zakażeń układu moczowego u kobiet w ciąży

Główne dania są używane następujące leki:

  • Amoksycylina lub w połączeniu z kwasem klawulanowym;
  • Cefuroksym;
  • Ceftibuten;
  • Cefaleksyna;
  • Nitrofurantoina.

Po leczeniu ostrej fazy przechodzą na leczenie podtrzymujące tymi samymi lekami, które są przyjmowane przez noc.

Przy cewnikowaniu możliwe jest użycie lokalnych środków. Pomaga w stosowaniu uroseptics roślin, które łączą się z antybiotykami. Przypisuj kursy na 7 dni następujących leków:

  • Kanefron;
  • Fitolizyna;
  • wywary z ziół moczopędnych.

Jeśli występują objawy bakteryjnego zapalenia pochwy lub zakażenia przenoszonego drogą płciową, są one leczone. Wybór leku zależy od okresu ciąży i rodzaju patogenu.

Skuteczność leczenia zależy od zaniku objawów klinicznych zapalenia i normalizacji badań moczu.

Prognozy i zapobieganie

W odpowiednim czasie leczenie zapalenia pęcherza moczowego nie ma wyraźnego wpływu na ciążę. Dostawa może być przeprowadzona przez kanał rodny przy braku wskazań położniczych.

Zapobieganie to terminowe badanie i planowanie ciąży. Jeśli istnieją ogniska przewlekłej infekcji w jamie ustnej w postaci zapalenia migdałków, próchnicy, w pochwie, muszą one zostać odkażone przed poczęciem.

Zaparcia predysponują do rozwoju zapalenia pęcherza moczowego. Dlatego kobiety w ciąży podatne na zaburzenia jelitowe powinny stosować dietę lub przyjmować dodatkowe łagodne środki przeczyszczające w postaci laktulozy.

Kobiety z przewlekłym zapaleniem pęcherza moczowego lepiej ograniczają w diecie ostre, kwaśne pokarmy, pikle, pikantne, smażone. Alkohol jest również niedozwolony. W okresie poporodowym zalecenia te są utrzymane.

Zakażenia dróg moczowych u kobiet w ciąży

Infekcje dróg moczowych są najczęstszą grupą zmian zakaźnych podczas ciąży. Zmiany hormonalne i strukturalne w kobiecym organizmie, które występują w czasie ciąży, spowalniają przepływ moczu przez drogi moczowe i czasami prowadzą do pojawienia się odpływu pęcherzowo-moczowodowego - wyrzucając mocz z pęcherza moczowego. Czynniki anatomiczne należą również do czynników predysponujących - długość cewki moczowej u kobiet wynosi zaledwie 4-5 cm. Ponadto, w czasie ciąży mogą pojawić się problemy z higieną osobistą ze względu na duży rozmiar brzucha.

Początkowo wszystkie kobiety w ciąży uważa się za osoby z obniżoną odpornością, z niską odpornością na wszelkie czynniki zakaźne. Ten spadek odporności jest konsekwencją normalnej fizjologicznej restrukturyzacji ciała kobiety w ciąży. W rezultacie nawet zdrowe kobiety w ciąży mogą często cierpieć na powikłania infekcji dróg moczowych.

Podstawowe pojęcia używane do opisu zakażeń układu moczowego.

  • Zakażenie dróg moczowych: obecność więcej niż 1x105 bakterii w 1 ml moczu u pacjentów, którzy nie wykazują objawów lub obecność ponad 100 bakterii w 1 ml u pacjentów z objawami i posiadających więcej niż 7 leukocytów w 1 ml (analog analizy moczu według Nechyporenko). Diagnoza musi zostać potwierdzona przez bakteriologiczne wysiew. Zakażenia układu moczowego wiążą się z wysokim ryzykiem rozwoju odmiedniczkowego zapalenia nerek, przedwczesnego porodu, niskiej masy urodzeniowej i zwiększonej śmiertelności podczas porodu.
  • Bezobjawowa bakteriuria (bakteriuria - wydzielanie bakterii w moczu). Warunek ten charakteryzuje się wykryciem ponad 1.105 bakterii w jednym mililitrze moczu w dwóch kolejnych testach. W bezobjawowej bakteriurii pacjent nie ma żadnych dolegliwości. Ten stan jest związany z występowaniem wysokiego ryzyka rozwoju powikłań, takich jak ostre zapalenie pęcherza (do 40%) i ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek (do 30%). Ogólnie około 70% wszystkich chorób zapalnych dróg moczowych u kobiet w ciąży jest spowodowanych bezobjawową bakteriurią.
  • Ostre zapalenie pęcherza - występuje u około 1% kobiet w ciąży. Objawy zapalenia pęcherza: ból w podbrzuszu, krew w moczu, częste oddawanie moczu, ból podczas oddawania moczu. Objawy te są często podobne do objawów związanych z samą ciążą. W 15–50% przypadków ostre zapalenie pęcherza moczowego w czasie ciąży komplikuje ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek.
  • Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek (zapalenie nerek) - rozwija się u około 2% kobiet w ciąży. Choroba charakteryzuje się bólem dotkniętej chorobą strony, wysoką gorączką, bakteriurią. Ponadto w przypadku odmiedniczkowego zapalenia nerek mogą wystąpić takie same objawy jak w przypadku zapalenia pęcherza moczowego. Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek w czasie ciąży jest najbardziej niebezpieczną z chorób zapalnych dróg moczowych.

Mechanizm zakażeń układu moczowego w czasie ciąży

Zakażenie dróg moczowych u kobiet w czasie ciąży następuje z powierzchni krocza, gdzie stężenie bakterii w odbytnicy i pochwie jest wysokie. Czynnikami predysponującymi są osłabione napięcie mięśniowe moczowodów ze względu na działanie progesteronu, zastój moczu spowodowany uciskiem moczowodów macicy, zwiększone wydalanie moczu podczas ciąży.

Zwiększenie objętości moczu i zmniejszenie napięcia moczowodów i miednicy prowadzi do ich ekspansji, a nawet większej stagnacji moczu. W 86% miednicy i kielicha nerek rozszerzają się po prawej stronie. Procesy te rozpoczynają się w 10 tygodniu ciąży i postępują tylko z czasem. W związku z tym, w pierwszym trymestrze ciąży, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek występuje tylko u 2% kobiet w ciąży, w drugim trymestrze - w 52%, aw trzecim trymestrze - w 46%.

Oprócz stagnacji moczu i ekspansji składników układu moczowego w czasie ciąży, mogą wystąpić chemiczne właściwości zmiany moczu: glukoza i niektóre aminokwasy. Mechanizm zwiększania uwalniania niektórych aminokwasów w moczu podczas ciąży nie jest do końca jasny, ale ich pojawienie się w moczu predysponuje do wzrostu patogennych właściwości Escherichia coli, jednego z najczęstszych czynników zakaźnych dróg moczowych.

Jakie bakterie powodują zakażenia dróg moczowych u kobiet w ciąży?

Głównym patogenem powodującym zakażenie jest E. coli. Powoduje 80-90% choroby. Ten patogen wchodzi do dróg moczowych bezpośrednio ze skóry krocza. Na skórze pojawia się z powodu anatomicznej bliskości odbytu. E. coli jest przedstawicielem normalnej mikroflory jelita grubego człowieka, ale gdy wpada w niezwykłe warunki życia, może powodować stan zapalny. Pozostałe 10-20% bakterii, które mogą powodować zapalenie dróg moczowych w czasie ciąży, to Klebsiella, Streptococcus, Proteus, Staphylococcus aureus, różne enterobakterie.

Jakie są niebezpieczne zakażenia dróg moczowych u kobiet w ciąży?

W większości przypadków rokowanie dla wszystkich form zakażenia jest korzystne. W skomplikowanym przebiegu może rozwinąć się wstrząs toksyczny, niewydolność oddechowa i niedotlenienie kończyn związane z niskim ciśnieniem krwi. Wpływ na płód nie jest bardzo wyraźny, ponieważ bakterie nie wchodzą bezpośrednio do krwiobiegu płodu. Jednak zjawiska takie jak odwodnienie matki, niskie ciśnienie krwi, niedokrwistość i bezpośrednie działanie toksyn bakteryjnych mogą powodować upośledzenie dopływu krwi do mózgu płodu. Jeśli zakażenia układu moczowego nie są leczone, istnieje wysokie ryzyko rozwoju nadciśnienia, stanu przedrzucawkowego, niedokrwistości, przedwczesnego porodu, zapalenia błon płodowych - zapalenia owodni. Oczywiście wszystkie te czynniki poważnie zwiększają ryzyko dysfunkcjonalnej ciąży i porodu.

Objawy zakażeń dróg moczowych u kobiet w ciąży

W przypadku bezobjawowej bakteriurii nic nie przeszkadza w ciąży. Wraz z rozwojem infekcji dolnego układu moczowego, bólem w podbrzuszu, częstym oddawaniem moczu, pojawia się krwiomocz. Objawy te nie są ściśle charakterystyczne, ponieważ mogą być wywołane u zdrowych kobiet w ciąży z powodu ucisku pęcherza i narządów miednicy przez rosnącą macicę, zwiększonego tempa tworzenia moczu i zwiększenia objętości krążącego płynu u kobiet w ciąży.

Gdy odmiedniczkowe zapalenie nerek często zwiększa temperaturę ciała (powyżej 38 stopni), występuje ból w boku, utrata apetytu, nudności i wymioty. Czasami temperatura ciała może spaść.

Diagnostyka

W przypadku objawów, które mogą być związane z obecnością zakażenia dróg moczowych, wykonuje się pełną morfologię, analizę moczu i analizę moczu według Nechiporenko, a także badanie bakteriologiczne moczu (bakposev). Testy te są również rutynowo wykonywane dla zarejestrowanych kobiet w ciąży. W związku z tym monitoruje się bezobjawową bakteriurię. Jeśli podejrzewa się nieprawidłowości w budowie układu moczowego lub upośledzenie jego funkcji, natychmiast wykonuje się USG nerek. Ponadto wykonuje się badanie ultrasonograficzne nerek, jeśli nie ma poprawy podczas antybiotykoterapii przez 49-72 godziny. Pomimo braku konkretnych objawów USG zapalenia pęcherza moczowego i odmiedniczkowego zapalenia nerek badanie to ujawnia zmiany strukturalne w drogach moczowych, takie jak rozszerzenie moczowodu, miednicy, kubków i odpływu pęcherzowo-moczowodowego. Również, gdy USG nerek eliminuje niedrożność kamienia moczowodu.

Leczenie zakażeń dróg moczowych u kobiet w ciąży

W zależności od ciężkości choroby leczenie może być prowadzone w warunkach ambulatoryjnych lub w szpitalu.

Konieczne jest leczenie bezobjawowej bakteriurii, ponieważ jest to główna przyczyna rozwoju poważniejszych chorób. Leczenie można podzielić na metody behawioralne i terapię antybiotykową.

Metody behawioralne obejmują proste zasady higieny:

  • Nie możesz wziąć kąpieli w czasie ciąży, tylko prysznic
  • Możliwe jest przetarcie krocza po oddaniu moczu lub wypróżnieniu tylko w kierunku od przodu do tyłu.
  • Dokładnie umyć ręce przed skorzystaniem z toalety.
  • Nie używaj myjki do mycia krocza.
  • Używaj tylko mydła w płynie, aby zapobiec rozwojowi bakterii w grudkowym mydle
  • Kiedy bierze się prysznic, pierwszą rzeczą do zrobienia jest umycie okolicy cewki moczowej.

Do leczenia antybiotykami stosuje się penicylinę, cefalosporyny, sulfonamidy i nitrofurany. Z reguły czas trwania terapii wynosi 14 dni. Leki drugiego rzutu obejmują fosfomycynę (monural).

Wybór leku, częstość podawania, dawkowanie i czas podawania określa lekarz prowadzący.

W położnictwie i ginekologii pracujemy w takich dziedzinach jak:

Traktujemy takie problemy:

  • Diagnostyczna histeroskopia (biuro)
  • Histeroresektoskopia chirurgiczna
  • Laparoskopia diagnostyczna
  • Laparoskopowa podwiązanie jajowodów z tworzywa sztucznego
  • Laparoskopowa miomektomia
  • Laparoskopowe leczenie ciąży pozamacicznej
  • Laparoskopowe leczenie endometriozy
  • Laparoskopowe leczenie wypadania narządów miednicy
  • Laparoskopowe usunięcie torbieli jajnika
  • Laparoskopowe leczenie policystycznych jajników (wiercenie)
  • Plastyczność warg sromowych
  • Naprawa pochwy po porodzie
  • Leczenie chirurgiczne nietrzymania moczu
  • Leczenie chirurgiczne Bartholinitis (torbiel, ropień gruczołu Bartholina)